Το σκι αντοχής, αποτελεί αγώνισμα της χιονοδρομίας που είναι γνωστόδιεθνώς με τον όρο cross country skiing (XC skiing). Η προέλευσή του είναι Σκανδιναβική και επινοήθηκε ως μέσο μεταφοράς στις χιονισμένες εκτάσεις του βορρά. Ο πρώτος αγώνας Σκι Αντοχής έγινε το 1843 στην πόλη Tromsoe της Νορβηγίας και η πρώτη σχολή σκι το 1881 στο Telemark της ίδιας χώρας. Στην πόλη αυτή το 1825 γεννήθηκε ο Sodre Nordhem ο άνθρωπος που αργότερα ανέλυσε και βελτίωσε επιστημονικά το σκι Aντοχής.
Αρχείο άρθρων Ανδρέα Καλογερόπουλου,
15/12/13 timbertrail.gr
Το σκι αντοχής που συχνά αναφέρεται και ως lang lauf από τις Γερμανικές λέξεις lang (αγγλ. long=μακρύς) και lauf (αγγλ. Run=τρέξιμο) κατατάσσεται στην κατηγορίαNordic, μαζί με τον Δίαθλο (Biathlon), το Άλμα (Ski jumping) και το Βόρειο Σύνθετο (Nordic combined) και αποτελεί ένα από τα αθλήματα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων από το 1924 με πρώτο νικητή τον Νορβηγό Thorleif Haug. Ο πρώτος Έλληνας αθλητής του σκι αντοχής που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν ο Δημήτριος Ανδρεάδης από τη Βέροια το 1968 στη Grenoble της Γαλλίας. Από εκείνη τη χρονιά και κυρίως από το 1980 κι έπειτα οι Έλληνες αθλητές συμμετέχουν στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις.
Η καλύτερη αεροβική άσκηση
Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς της φυσιολογίας, το σκι αντοχής αποτελεί την καλύτερη αεροβική άσκηση καθώς γυμνάζει όλο το σώμα, χωρίς κραδασμό.
Παράλληλα αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο για την καύση λίπους και την εκγύμναση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος. Σύμφωνα με έρευνες, τα υψηλότερα ποσοστά VΟ2 max (μέγιστη ικανότητα πρόσληψης οξυγόνου) έχουν παρατηρηθεί σε σκιερ αντοχής και συγκεκριμένα σε δύο Νορβηγούς τον Espen Harald Bjerke και τον Bjørn Dæhlie με τιμές 96.0 (ml/min/kg) όταν το αντίστοιχο νούμερο για το μέσο άνθρωπο είναι 45.0…
To σκι αντοχής είναι απόλυτα συμβατό με τα αθλήματα αντοχής όπως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων και η ποδηλασία. Διεθνώς, ένας μεγάλος αριθμός δρομέων και ποδηλατών εντάσσουν το σκι αντοχής στην προπόνησή τους ως cross training άσκηση. Ένας καλός αθλητής μπορεί να κάνει σκι επί ώρες χωρίς να καταπονεί τις αρθρώσεις του με κραδασμούς.
Τεχνικές
Υπάρχουν δύο βασικά στυλ στο σκι αντοχής. Το κλασσικό και το skating. To κλασσικό, αντιστοιχεί στο διαγώνιο διασκελισμό. Από το σχετικά ευθύ περπάτημα γίνεται ένας ορμητικός και μεγάλος βηματισμός (και τρέξιμο) με το να λυγίζει και να τεντώνεται αποφασιστικά το ένα πόδι (πόδι ωθήσεως) και με το να γλιστράει στο χιόνι προς το άλλο πόδι (πόδι ολισθήσεως). Η τοποθέτηση του μπαστουνιού μεταξύ της μύτης του ποδιού και της μύτης του σκι του μπροστινού ποδιού βοηθάει ουσιαστικά στην προώθηση.
Το skating style βασίζεται κυρίως στη μετατόπιση του βάρους από το ένα πόδι άλλο. Σε σύνθετα αθλήματα όπως το Δίαθλο και Βόρειο Σύνθετο χρησιμοποιείται μόνο η τεχνική του σκέιτ.
Γενικά το κλασσικό στυλ είναι πιο εύκολο στην εκμάθηση καθώς αντιστοιχεί στη βασική κίνηση «περπάτημα-τρέξιμο».
Θερμίδες που καίμε με το cross country ski
Με το Cross Country Ski καίει κανείς πολύ περισσότερες θερμίδες από όσες καίει κατά την κατάβαση από μια πλαγιά. Αντί για λίφτ που σε ανεβάζουν στο βουνό και την βαρύτητα που σε σπρώχνει προς τα κάτω, το cross country απαιτεί την δική σας σωματική δύναμη. Ένας μέσος άνθρωπος καίει τουλάχιστον 400-500 kcal/h κάνοντας σκι αντοχής σε αργούς ρυθμούς ενώ διατηρώντας μια μέση ταχύτητα ( περίπου 5-7 μίλια την ώρα) καίει περίπου 500-550 kcal/h.
Κάνοντας σκι αντοχής σε έντονους ρυθμούς καταναλώνει γύρω στις 600 kcal/h, ενώ με τους αγώνες περίπου 900 kcal/h.
Με την συνεχόμενη ενασχόληση με το cross country πάνω σε λόφους και βουνά μπορεί κανείς να κάψει πάνω από 1000 θερμίδες την ώρα.
